Muzyka i fotografia
 
 fascynowały go od wczesnej młodości i niemal jednocześnie poznawał  ich tajemnice. Pierwszym instrumentem, na  którym uczył się
 
grać był akordeon. Uczęszczając do technikum fotochemicznego uczył się fotografii i grał w szkolnym zespole
 na kontrabasie. Sam wywoływał swoje pierwsze czarno - białe zdjęcia w przedpokoju przekształcanym w nocy na
 ciemnię fotograficzną. Po ukończeniu szkoły przez krótki okres czasu drukował swoje zdjęcia z Teatru TV w
 tygodnikach
"FILM" i "EKRAN", oraz zilustrował około 300 fotografiami podręcznik dla pielęgniarek Danuty
 Wejroch „Praca instrumentariuszki” wydany przez Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich  w roku 1963
.

             Zmiany kulturowo - obyczajowe lat 60,
 w których to młodzi zaczęli narzucać starszemu pokoleniu modę, styl bycia i życia, a nie odwrotnie, dotarły też do Polski. I tu, mimo
 niechęci decydentów i moralizatorów
"rock and roll" przeobraził się w jeden z największych fenomenów kulturowych drugiej połowy 20
 wieku. Wprawdzie niezbędne były kamuflaże i słow
a  rock and roll , kojarzone z zachodnią subkulturą, moralną degrengoladą i
 huligaństwem, zastępowane był
y przez: big beat, mocne uderzenie  i
muzyka młodzieżowa.

            
Zbigniew Antoszewski,
 
 którego lata wczesnej młodości przypadały na ten właśnie okres włączył się czynnie w tamtejszy nurt życia muzycznego. Z zawodu
 fotograf
ik, dał się  poznać szerokiej publiczności jako muzyk i kompozytor.

             W "Encyklopedii Polskiej Muzyki Rockowej"
 
napisanej przez Jana Kaweckiego, Janusza Sadłowskiego, Marka Ćwikłę i Wojciecha Zająca a wydanej przez "Rock - Service" w Krakowie
 w 1995
jego nazwisko jest cytowane w 8 miejscach. Na stronie 30 pod hasłem "Antoszewski Zbigniew" napisane jest na początku:
 
"Gitarzysta basowy, kompozytor". Związany wcześniej z Big Beat Sextetem i Tajfunami, zaś pod literą T znajdujemy zespół Tajfuny,
 któremu są poświęcone 3 strony (226 – 228).

            
Oto niektóre cytaty z tych 3 stron:
 "
Zespół wokalno – instrumentalny. Powstał latem 1963 r. po reorganizacji Big Beat Sextetu. Tworzyli go następujący muzycy:
 1. Bohdan Kendelewicz – gitara prowadząca,
 2. Krzysztof Bańkowski – gitara akompaniująca,
 3. Zbigniew Antoszewski - gitara basowa,
 4. Mirosław Bednarski – perkusja,
 5. oraz były wokalista Luxemburg Combo Janusz Godlewski".

 "Inspiracje dla Tajfunów stanowiły popularne przeboje gitarowe The Shadows, Ventures i Spotnicks. Podobieństwo do The Shadows
 pogłębiał repertuar, w którym znalazło się sporo polskich wersji piosenek Cliffa Richarda
".


                                                         ________
______________________
 

  1. Tajfuny 1
    Od lewej: Zbigniew Antoszewski - gitara basowa, Bohdan Kendelewicz - gitara solowa,  Krzysztof Bankowski - gitara i Miroslaw Bednarski - perkusja
                 

 

 

 

  1. Tajfuny 2
    Od lewej: Piotr Szczepanik, Bohdan Kendelewicz, Krzysztof Bankowski, Zbigniew Antoszewski, Jerzy Tumidajski i Andrzej Korzynski
    (kompozytor i dyrektor owczesnego studia Rytm)



     
  1. Tajfuny 3
    Od lewej: Bohdana Kendelewicz, Krzysztof Bankowski, Zbigniew Antoszewski i Jerzy Tumidajski.


     

          "W ogłoszonej w marcu 1965r. ankiecie  Jazzu  na najpopularniejszych wykonawców 1964r. w kategorii zespołów
 instrumentalnych pierwsze miejsce zajęły Tajfuny przed Niebiesko-Czarnymi i Ricercar 64
".

          "Po odejściu J. Godlewskiego Tajfuny stały się na powrót zespołem instrumentalnym, towarzyszącym piosenkarzom - solistom,
 zarówno podczas festiwali opolskich, jak i w studiach nagraniowych. W latach 1964 – 1967 z ich akompaniamentu korzystali m.in. Piotr
 Szczepanik, Alibabki, Siostry Panas, Meteory, Liliana Urbańska, Maria Dąbrowska, Juliusz Wystup , Helena Majdaniec, Krystyna
 Konarska, Danuta Rinn, Mieczysław Wojnicki, Bogdan Łazuka i Anna German
".

          "Istotny wpływ na zespół miała znajomość z prowadzącym Ricercar 64 i radiowy zespół Studia Rytm – Andrzejem Korzyńskim.
 Skład grup A. Korzyńskiego był płynny, często obok grającego na instrumentach klawiszowych lidera tworzyli ją w całości muzycy
 Tajfunów. W 1966 r. stali się wręcz etatową grupą studyjną Młodzieżowego Studia Rytm kierowanego przez A. Korzyńskiego. Wiele z
 nagrań radiowych różnych wokalistów publikowano na płytach z wymienieniem Tajfunów jako grupy towarzyszącej
".

          "W 1966 r. kolejnym wokalistą formacji został Jan Florczyk, z którym grupa na IV Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej  w Opolu
 wykonała Żal  i  Dlaczego niedźwiedź w zimie śpi . Latem współpracę z Tajfunami rozpoczął wokalista Wojciech Gassowski (eks-Chocholy
 
- dziś uznany polski wokalista)".

          "Z tego okresu pochodziły najpopularniejsze i najwyżej notowane nagrania zespołu (Żal, Powiedz jaka chcesz piosenkę, Zielone
 wzgórza na Soliną
), wszystkie w interpretacji W. Gąssowskiego
".

          "Tajfuny wziely tez udzial w filmie fabularnym :  Kochajmy syrenki  (rez. Jan Rutkowski, prem. 25.04.1967)".

          "Wiosna 1967 grupę opuścił basista Z . Antoszewski, który od tej chwili został typowym muzykiem studyjnym. W czasie swoich
 dwudziestu następnych lat pracy nagrał tysiące utworów dla Polskich Nagrań, Polskiego Radia, TV i kilkunastu filmów. Nie zaprzestał też
 pracy na estradzie. Dołączył do zespołu krakowskiego jazzmana Andrzeja Nowaka
".   

         "Po odejściu z Tajfunów Z. Antoszewski  podjął też w 1967 r. próbę stworzenia własnej instrumentalnej grupy studyjnej.
 Do współpracy zaprosił znanych muzyków: Tomasza Jaśkiewicza, Piotra Puławskiego oraz Wiktora Stroińskiego. Powstało w ten sposób
 kilka gitarowych nagrań, nawiązujących swym klimatem do brzmienia Tajfunów. Muzyk uczestniczył także w pierwszych dziesięciu
 Krajowych Festiwalach Piosenki Polskiej  w Opolu akompaniując wielu piosenkarzom. Wiosną 1969 r. Z. Antoszewski z grupą estradową
 wyjechał po raz pierwszy do USA i Kanady, gdzie gościł z programem
"Nasze przeboje". Na początku  1970 r. – po koncertach w 12
 miastach ZSRR z Jerzym Połomskim,
założył nowy zespół dla potrzeb Radiowej i Telewizyjnej Giełdy Piosenki. W 1971r. Ponownie gościł
 w USA i Kanadzie, tym razem  z Jeremą Stępowskim. Przez wiele lat współpracował z Polskim Wydawnictwem Muzycznym wydając
 cyklicznie zeszyty z opracowaniami (aranżacjami) najpopularniejszych w owym czasie piosenek z repertuaru czołowych polskich
 zespołów i wokalistów.

______________________________
 

Do najważniejszych nagrań płytowych  Z. Antoszewskiego z lat 60 należą nagrania z Tajfunami:

 1. 1964, Veriton
 Dzień lub dwa/Niespokojna noc / Powiem nie / Zwrotnik Raka
 Skład:
 J. Godlewski- śpiew, B. Kendelewicz - gitara prowadząca, K. Bańkowski - gitara,
Z. Antoszewski - gitara basowa, M. Bednarski -
 perkusja

 2. 1965: Muza
 Mój ulubiony kwiat / Orzeszki w czekoladzie
 Skład:
 D. Lerska - śpiew, B. Kendelewicz - gitara prowadząca, K. Bańkowski – gitara, Z. Antoszewski - gitara basowa, J. Tumidajski - perkusja

 3. 1965: Muza
 Przed burzą / Sezam otwarty / Zachodni wiatr / Nie jestem pewien czy mnie kochasz
 Skład: B. Kendelewicz - gitara prowadząca, K. Bańkowski - gitara, Z. Antoszewski - gitara basowa, J. Tumidajski - perkusja

 4. 1966: Muza
 Na kosmodromie / Przez mrok / Niepotrzebny parasol / Na Ornaku
 Skład:
 B. Kendelewicz - gitara prowadząca, K. Bańkowski - gitara, Z. Antoszewski - gitara basowa, J. Tumidajski – perkusja oraz Meteory:
 Liliana Urbanska
- śpiew, Danuta Orlando - śpiew, Krystyna Szymańska - śpiew, Elżbieta Celejewska - śpiew

 5. 1966: Muza
 Bambiszek i jego koledzy/Kiedy jesteśmy sami / Ej ta droga / Nieoczekiwane rozwiązanie,
 Skład:
 B. Kendelewicz - gitara prowadząca, K. Bańkowski - gitara, Z. Antoszewski - gitara basowa, J. Tumidajski - perkusja

 6. 1966: Pronit
 Żal/Bo róża też kolce ma / Spójrz wszystko jest tak samo / Dziś nie mam nic
 Skład:
 W.  Gąssowski - śpiew, B. Kendelewicz - gitara prowadząca, K. Bańkowski - gitara, Z. Bizon - saksofon tenorowy, Z. Antoszewski -
 gitara basowa , J. Tumidajski
- perkusja: nagrania radiowe

 7. 1967: Muza
 Zielone wzgórza na Soliną / Powiedz jaka chcesz piosenkę / Tysiąc szans / Przejdźmy wreszcie na ty
 Skład:
 W. Gąssowski - śpiew, B. Kendelewicz - gitara prowadząca, K. Bańkowski - gitara, Z. Bizon - saksofon tenorowy, Z. Antoszewski -
 
gitara basowa, J. Tumidajski - perkusja oraz W. Wander - śpiew, C. Szlązak - pianino i W. Bernolak - śpiew

 1967: Muza
 Nie pozwól mi/Gdzie odnajdę swoje szczęście/Przecież nie jest źle
 Skład:
 M. Kossowski - trąbka,  śpiew, B. Kendelewicz - gitara prowadząca, K. Bańkowski - gitara, Z. Bizon - saksofon tenorowy i śpiew,
 A.  Antoszewski - gitara basowa, J. Tumidajski  - perkusja

 1967 : Pronit
 Ballada o nocnym ekspresie/Duze drzewa
 Skład:
 B. Kendelawicz - gitara prowadząca, K. Bańkowski - gitara, Z. Antoszewski – gitara basowa, Z. Bizon - saksofon tenorowy i śpiew:
 J. Tumidajski - perkusja, M. Kossowski - śpiew

 1967: Mielodia ZSRR

 POLSKAJA ESTRAFDA
 Gdzie odnajdę swoje szczęście/Ballada o nocnym ekspresie/Wiatr od Klimczoka

 I trzy  płyty z nagraniami  instrumentalnymi zespołu Z. Antoszewskiego :

 1967, Pronit
 Bonanza / Bradiaga / Poluszko, pole / Glos prerii

 1967, Muza
 Prywatka u Bozeny
 Waga ciężka / Wiosenny dzień

 1967, Pronit
 Zatnczymy
 Moje serce / Mała Jaga
 

              Mody w muzyce rozrywkowej są kapryśne i często się zdarza, że ze szczytów popularności artysta może zostać zepchnięty
 w całkowite  zapomnienie.
Epoka lat 60 nie przeminęła jednak bez echa. Dowodem są płyty  wydane w latach 90.
 Oto kilka z nich z udziałem Z. Antoszewskiego:

 1. 1991, Muza
 GWIAZDY MOCNEGO UDERZENIA: TAJFUNY
 Niespokojna noc / Zwrotnik raka / Białe wzgórza/Czas rozmowy / Przed burza / Nie jestem pewien czy mnie kochasz / Ej, ta droga / Na
 Ornaku
/ Stalowa woda / Sezam otwarty / Zachodni wiatr /Bluzeczka zamszowa / Glos prerii / Nieoczekiwane rozwiązanie /Bambiszek i
 jego koledzy
/ Kiedy jesteśmy sami
 Skład:
 B. Kendelewicz - gitara prowadząca, K. Bańkowski - gitara, Z. Antoszewski - gitara basowa, M. Bednarski - perkusja, J. Tumidajski -
 perkusja.

 1991, Muza
 ZLOTE LATA POLSKIEGO BEATU 1965  VOL 1 i 2
 Stalowa woda / Glos prerii / Bluzeczka zamszowa / Nieoczekiwane rozwiązanie, instrumentalne z nagrań radiowych

 1991, Muza
 ZLOTE LATA POLSKIEGO BEATU, 1967 Vol 1 i 2
 Żal /Nie pozwól mi / Wiatr od Klimczoka /Taka mgła / Królewna kruków z nagrań radiowych

 1991, Alcom, CD
 CZERWONO-CZARNI I ICH KONKURENCI
 Jest jak jest (śpiew Siostry Panas)

 1991, Alcom, CD
 BIZONY, TAJFUNY, DZAMBLE, NURT
 Sezam otwarty / Jak jest mnie tak jest tobie/Niepotrzebny parasol / Bo róża kolce ma / Gdzie odnajdę swoje szczęście, nagrania radiowe

 1992, Intersonus, CD
 ZLOTE PRZEBOJE, VOL 3
 Zachodni wiatr /Ballada o nocnym ekspresie.

 1994, Muza, CD
 GITARMANIA
 Sezam otwarty / Nie jestem pewien czy mnie kochasz / Bambiszek i jego koledzy / Przed burza / Ej, ta droga / Zachodni wiatr /
 Nieoczekiwane rozwiązanie / Kiedy jesteśmy sami / Niespokojna noc/Białe wzgórza / Czas rozmowy. Utwory instrumentalne, Nagrania
 radiowe.
 

Zbyszek Antoszewski jest członkiem polskiego związku autorów i kompozytorów, jest też członkiem ZAIKSU.

 Począwszy od lat 80 ze względów koniunkturalnych zmuszony został do zarabiania na życie w sposób bardziej prozaiczny. Dziś muzycy
 - dawni koledzy z warszawskich zespołów rock and roll`owych tworzą klub muzyczny „Warszawski rock and roll”.

 Fotografia była przez cały czas, wazna czescia tworczosci Zbyszka, wazna choć dyskretna i nie znana szerszemu gronu.
 

 

OPINIE

PhotoGALERIE HomePage KONTAKT
___________________________________________________________________________________________

SiteMAP | GoToSlawek | FineARTS | MOVIES | PhotoGALLERY | and my LETTERS... | FAVOURITES
|
COPYRIGHTS | SOURCES and AUTHORS | PRIVACY

                 
 


Copyright © 2002 GoToSlawek.org; All rights reserved