|
W
"Encyklopedii Polskiej Muzyki
Rockowej"
napisanej przez Jana Kaweckiego, Janusza Sadłowskiego,
Marka Ćwikłę i Wojciecha Zająca a wydanej przez "Rock - Service" w
Krakowie w 1995r.
jego nazwisko jest cytowane w 8
miejscach. Na stronie 30 pod hasłem "Antoszewski
Zbigniew" napisane jest na
początku:
"Gitarzysta
basowy, kompozytor". Związany wcześniej z Big Beat
Sextetem i Tajfunami, zaś pod literą
T znajdujemy
zespół
Tajfuny, któremu są poświęcone 3 strony (226 -
228).
Oto niektóre cytaty z tych 3 stron:
"Zespół wokalno
-
instrumentalny. Powstał latem 1963r. po reorganizacji
Big Beat Sextetu. Tworzyli go następujący muzycy:
1.
Bohdan Kendelewicz
-
gitara prowadząca,
2.
Krzysztof
Bańkowski - gitara akompaniująca,
3.
Zbigniew Antoszewski -
gitara basowa,
4.
Mirosław Bednarski
-
perkusja,
5.
oraz były wokalista Luxemburg Combo Janusz Godlewski".
"Inspiracje
dla Tajfunów stanowiły popularne przeboje gitarowe
The
Shadows, Ventures i Spotnicks. Podobieństwo do The
Shadows
pogłębiał repertuar, w którym znalazło się sporo
polskich wersji piosenek Cliffa Richarda".
______________________________
-
Tajfuny 1
Od lewej: Zbigniew Antoszewski
- gitara basowa,
Bohdan
Kendelewicz - gitara solowa, Krzysztof Bankowski
- gitara i Miroslaw Bednarski - perkusja

-
Tajfuny 2
Od lewej: Piotr Szczepanik, Bohdan
Kendelewicz, Krzysztof Bankowski, Zbigniew
Antoszewski, Jerzy Tumidajski i Andrzej Korzynski
(kompozytor i dyrektor owczesnego studia Rytm)

-
Tajfuny 3
Od lewej: Bohdana Kendelewicz, Krzysztof Bankowski,
Zbigniew Antoszewski i Jerzy Tumidajski.

"W
ogłoszonej w marcu 1965r. ankiecie Jazzu na
najpopularniejszych wykonawców 1964r. w kategorii
zespołów
instrumentalnych pierwsze miejsce zajęły
Tajfuny przed Niebiesko-Czarnymi i Ricercar 64".
"Po odejściu J.
Godlewskiego Tajfuny stały się na powrót zespołem
instrumentalnym, towarzyszącym piosenkarzom - solistom,
zarówno podczas festiwali opolskich, jak i w studiach
nagraniowych. W latach 1964 - 1967 z ich akompaniamentu
korzystali m.in. Piotr
Szczepanik, Alibabki, Siostry
Panas, Meteory, Liliana Urbańska, Maria Dąbrowska,
Juliusz Wystup , Helena Majdaniec, Krystyna
Konarska,
Danuta Rinn, Mieczysław Wojnicki, Bogdan Łazuka i Anna
German".
"Istotny wpływ na zespół miała
znajomość z prowadzącym Ricercar 64 i radiowy zespół
Studia Rytm
- Andrzejem Korzyńskim.
Skład grup A.
Korzyńskiego był płynny, często obok grającego na
instrumentach klawiszowych lidera tworzyli ją w całości
muzycy
Tajfunów. W 1966r. stali się wręcz etatową grupą
studyjną Młodzieżowego Studia Rytm kierowanego przez A.
Korzyńskiego. Wiele z
nagrań radiowych różnych
wokalistów publikowano na płytach z wymienieniem
Tajfunów jako grupy towarzyszącej".
"W 1966 r.
kolejnym wokalistą
formacji został Jan Florczyk, z którym grupa na IV
Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w
Opolu
wykonała Żal i Dlaczego niedźwiedź
w zimie śpi. Latem współpracę z Tajfunami rozpoczął
wokalista Wojciech Gassowski
(eks-Chocholy -
dziś uznany
polski wokalista)".
"Z tego
okresu pochodziły najpopularniejsze i najwyżej
notowane nagrania zespołu (Żal, Powiedz jaka
chcesz piosenkę, Zielone
wzgórza na Soliną),
wszystkie w interpretacji W. Gąssowskiego".
"Tajfuny wziely tez udzial w filmie
fabularnym: Kochajmy syrenki (rez. Jan
Rutkowski, prem. 25.04.1967r.)".
"Wiosna 1967 grupę opuścił basista Z.
Antoszewski, który od tej chwili został typowym muzykiem
studyjnym. W czasie
swoich dwudziestu następnych lat
pracy nagrał tysiące utworów dla Polskich Nagrań,
Polskiego Radia, TV i kilkunastu filmów. Nie
zaprzestał
też pracy na estradzie. Dołączył do zespołu krakowskiego
jazzmana Andrzeja Nowaka".
"Po odejściu z Tajfunów Z. Antoszewski podjął też w
1967r. próbę stworzenia własnej instrumentalnej grupy
studyjnej.
Do współpracy zaprosił znanych muzyków:
Tomasza Jaśkiewicza, Piotra Puławskiego oraz Wiktora
Stroińskiego. Powstało w ten
sposób kilka gitarowych
nagrań, nawiązujących swym klimatem do brzmienia
Tajfunów. Muzyk uczestniczył także w pierwszych
dziesięciu Krajowych Festiwalach Piosenki Polskiej w
Opolu akompaniując wielu piosenkarzom. Wiosną 1969r. Z.
Antoszewski z
grupą estradową wyjechał po raz pierwszy
do USA i Kanady, gdzie gościł z programem "Nasze
przeboje". Na początku 1970r.
- po
koncertach w 12
miastach ZSRR z Jerzym Połomskim, założył nowy zespół
dla potrzeb Radiowej i Telewizyjnej Giełdy Piosenki.
W
1971r. Ponownie gościł w USA i Kanadzie, tym razem z
Jeremą Stępowskim. Przez wiele lat współpracował z
Polskim
Wydawnictwem Muzycznym wydając cyklicznie
zeszyty z opracowaniami (aranżacjami)
najpopularniejszych w owym czasie piosenek
z repertuaru
czołowych polskich zespołów i wokalistów.
_____________________________
za
Rock.mocny.com
Zbigniew Antoszewski: Gitarzysta basowy, kompozytor.
Urodził się 3 czerwca 1942r. w Strzegowie. Związany
wcześniej z Big
Beat Sextetem i Tajfunami, podjął w 1967r. próbę stworzenia własnej
instrumentalnej grupy studyjnej. Do współpracy zaprosił
znanych
muzyków: Tomasza Jaśkiewicza, Piotra Puławskiego oraz Wiktora Stroińskiego.
Powstało w ten sposób kilka gitarowych nagrań,
nawiązujących swym klimatem do brzmienia Tajfunów. Muzyk uczestniczył
także w V KFPP w Opolu, gdzie wystąpił z grupą muzyczną
kabaretu "Popierajmy się". Wiosną 1969r. Z. Antoszewski z grupą estradową
wyjechał do USA i Kanady, gdzie gościł z programem
"Nasze przeboje". Na początku 1970r., po koncertach w 12 miastach ZSRR
założył nowy zespół dla potrzeb Radiowej i Telewizyjnej
Giełdy Piosenki. W 1971r. na KFPP w Opolu jego grupa towarzyszyła Jaremie
Stępowskiemu. Z. Antoszewski jest ponadto autorem
podręczników do nauki gry na gitarze i akordeonie oraz kompozytorem (m.in.
"Nad łąkami"," Oczy pełne nieba").
TAJFUNY: Formacja powstała latem 1963r. po
reorganizacji grupy Big Beat Sextet. Tworzyli ją: Bohdan
Kendelewicz (gitara, lider),
Krzysztof Bańkowski (gitara), Zbigniew Antoszewski (gitara basowa) i
perkusista Mirosław Bednarski. Jesienią dołączył do
składu były
wokalista Luxemburg Combo - Janusz Godlewski. Pod koniec roku w zespole
zjawił się Piotr Miks (eks - zesp. Jerzego Galińskiego;
wokal) oraz Wiesław Czerwiński (wokal). Obaj wkrótce przeszli do Chochołów.
Inspiracją dla Tajfunów były popularne przeboje gitarowe
The Shadows, Ventures i Spotnicks. Podobieństwo do The Shadows pogłębiał
repertuar, w którym znalazło się sporo polskich wersji
piosenek Cliffa Richarda ("It'll Be Me", "Lucky Lips"). Wiosną 1964r. grupa zarejestrowała kilka nagrań płytowych oraz
radiowych, w
czerwcu wystąpiła na II KFPP w Opolu, zaś w lipcu i sierpniu koncertowała
w sopockim "Non Stopie". Jesień 1964r. przyniosła
pierwsze
zmiany w składzie formacji. Do konkurencyjnych Chochołów odszedł J.
Godlewski, a M. Bednarskiego zastąpił Jerzy Tumidajski (eks-
Chłopcy z Opola). W ogłoszonej w marcu 1965r. ankiecie "Jazzu" na
najpopularniejszych wykonawców 1964r., w kategorii
zespołów
instrumentalnych pierwsze miejsce zajęły Tajfuny; za nimi uplasowali się
Niebiesko-Czarni i Ricercar 64. Po odejściu J.
Godlewskiego
Tajfuny stały się na powrót zespołem instrumentalnym, towarzyszącym
piosenkarzom-solistom, zarówno podczas festiwali
opolskich, jak
i w studiach nagraniowych. W latach 1964 -1967 z ich akompaniamentu
korzystali m. in. Piotr Szczepanik, Alibabki, Siostry
Panas,
Meteory, Liliana Urbańska, Maria Dąbrowska, Juliusz Wystup, Helena
Majdaniec, Krystyna Konarska, Danuta Rinn, Mieczysław
Wojnicki, Bogdan Łazuka i Anna German. Istotny wpływ miała znajomość z
prowadzącym Ricercar 64 i zespół Studia "Rytm" -
Andrzejem Korzyńskim. Skład grup A. Korzyńskiego był płynny i czasami obok
grającego na instrumentach klawiszowych lidera tworzyli
ją w całości muzycy Tajfunów. W 1966r. stali się wręcz etatową grupą
studyjną kierowanego przez A. Korzyńskiego Młodzieżowego
Studia "Rytm". Wiele z nagrań radiowych różnych wokalistów publikowano na
płytach z wymienieniem Tajfunów jako grupy
towarzyszącej. Zdarzało się też, że wokaliści dokonywali nagrań do
przygotowanych wcześniej podkładów instrumentalnych
zespołu.
W 1966r. kolejnym wokalistą formacji został Jan Florczyk, z którym grupa
na IV KFPP w Opolu wykonała utwory "Żal" i "Dlaczego
niedźwiedź w zimie śpi". Latem współpracę z Tajfunami rozpoczął wokalista
Wojciech Gąssowski (eks-Chochoły). Pod koniec roku do
grupy dołączyli: Zbigniew Bizoń (eks-Czerwono - Czarni; saksofon tenorowy) i
Maciej Kossowski (eks-Czerwono-Czarni; wokal, trąbka).
Ich zainteresowania muzyczne poczęły wkrótce decydować o nowym obliczu
muzycznym Tajfunów. Z tego właśnie okresu pochodzą
najpopularniejsze i najwyżej notowane nagrania zespołu ("Żal", "Powiedz
jaką chcesz piosenkę", "Zielone wzgórza nad Soliną").
Po odejściu W. Gąssowskiego funkcję wokalisty w zespole przejął M.
Kossowski, wspomagany przez grającego także na organach
Z. Bizonia oraz perkusistę J. Tumidajskiego. Tajfuny wzięły też udział w
filmie fabularnym "Kochajmy syrenki" (reż. Jan Rutkowski,
prem.
25. 04. 1967r.). Wiosną 1967r. grupę opuścił basista Z. Antoszewski,
który dołączył do zespołu Andrzeja Nowaka, występującego
z
programem "Popierajmy się". Po zarejestrowaniu swych ostatnich nagrań
radiowych dla Młodzieżowego Studia "Rytm", we wrześniu
grupa wyjechała do Soczi na koncerty "Tygodnia Kultury Polskiej". Potem
nastąpiły jeszcze dwie trasy koncertowe z H. Majdaniec i
Daną Lerską, a z końcem roku Tajfuny rozwiązały się. Muzyczne
zainteresowania Z. Bizonia i B. Kendelewicza sprawiły,
że po krótkiej
przerwie zorganizowali nową grupę - Bizony, w której zatrudnienie znaleźli
pozostali członkowie rozwiązanego zespołu. Tajfuny
dokonały
sporo nagrań radiowych, ale tylko część z nich ukazała się na płytach.
Jedyny album grupy z utworami instrumentalnymi wydano
dopiero
w 1991r. Dyskografię zespołu uzupełniają nagrania z grupami Alibabki i
Siostry Panas.
|