W pomiędzy,
A jednak udało nam się dotrzeć.

Tak, dotarliśmy do naszej połowy, połowy bycia, połowy milczenia, połowy pragnienia, połowy zadeptywania śladów na piasku.

Zasmuciłoby się wkoło, gdybyśmy się tutaj mieli
zatrzymać, płaczem próbując dokonać tego, czego nie udało dotykiem.

Przewróćmy zatem na drugą stronę i nie bójmy się tego, że tam to już tylko w dół.

Przewróćmy się na drugą stronę i przyciśnijmy bardzo mocno do jeszcze chlodnej poduszki, jedynie wiernej. Być może z przytulenia tego powstanie coś, co obejmie nas z równą mocą.
                            
Krzysztof Podgorski *

12