Drodzy Moi,

właśnie co przeczytałem tryptyk, "Krótka historia Żydów". 
Stefan Bratkowski  próbuje opowiedzieć o kilku  naszych "wpadkach narodowych".
Czytając ten tekst przypomniałem sobie niedawną lekturę korespondencji Jerzego Stempowskiego (Hostowiec) z Jerzym Giedroycem, wydaną przez Czytelnika w 1998 roku.

W trakcie lektury zafascynowała mnie HISTORIA tworzona na żywo, nie znikształcona przez warsztaty historyków, polityków, ideologów, czy też dziennikarzy. Pozwólcie więc że zacytuję kilka urywków z tomu pierwszego (ss. 134 - 154) korespondencji "Księcia" z jednym z najciekawszych umysłów XX wieku, wychowawca kilku pokoleń polskich humanistów. Były lata 50te: 

Bern, 18 lipca 1957
"Największym niebezpieczenistwem dla Żydów jest ich własna skrajność i nietolerancja, spadająca potem na wszystkich i najbardziej ciążaca bezbronnym i niewinnym. Na to nie widzę żadnego lekarstwa. Społeczenstwo żydowskie jest zbyt podzielone, zbyt zróżniczkowane wewnetrznie, aby mogła się znależć recepta dla wszystkich". 

ANTYSEMITYZM gotowy do gromienia wszystkich po równu, jest nieznośnym prostactwem uczuć i myśli". "Jest to uczucie raczej na prywatny użytek."

"Między 1904 i 1930 zaszły, zarówno wśród Polaków, jak wśród Żydów niepowrotne zmiany.
Po stronie polskiej były to skutki endeckiej koncepcji państwa narodowego, ciążącej na całym dwudziestoleciu. Lecz i po stronie żydowskiej zmiany były równie głębokie.

Czy w 1904 widział kto Żydów strzelających na wszystkie strony z naganów, eskortujących z karabinami w ręku aresztowanych lub ćwiczących się w rzucaniu granatów? Nie.Nikt by nawet w takie możliwości nie uwierzył. Tymczasem w 1917-1918 te dziwne obrazy stały się rzeczą powszednią na całym obszarze objętym rewolucją rosyjską i przeniknęły do wyobraźni nie tyIko Polaków, ale i innych ludów."

"Do zmian zaszłych w tym okresie dodać wreszcie należy antysemityzm Zachodu, bo dlaczego nie mielibyśmy o nim mówic? Poza tymi paru prywatnymi ochotnikami, Polacy nie pomogli ostatecznie Hitlerowi w eksterminacji Żydów. Robiła to Anglia i Ameryka, pełniąc rolę nagonki i pilnując, aby nikt sie nie wymknął z kociołka. Robiły to ich parlamenty, aprobując politykę i uchwalając ustawy, kiedy wszyscy wiedzieli już, o co chodzi. Sami Żydzi amerykanscy patrzyli biernie, uważając widocznie rzeź Żydów europejskich za mniejszą klęskę niż ich masowy przyjazd do Ameryki.

A Palestyna? Mam wrażenie, że kierownicy i uczestnicy tego przedsięwzięcia nie zaniedbali niczego dla wytworzenia tarć sytuacji, z której żadnego wyjscia nie widać. Do sytuacji tej przyczyniły się wprawdzie wszystkie mocarstwa Zachodu, ale obywatele ich nie zamierzali mieszkać w Palestynie. 

Wszystko to są wypadki i zjawiska nie do pomyślenia w 1904, które zmienily zasadnicze dane tzw. sprawy żydowskiej." 

Bern, 27 pazdziernika 57
"Pierwszą rzeczą, która mi nieprzyjemnie wpadła w oko po powrocie, była wzmianka wydrukowana na ostatniej stronicy, Le Monde" z 26 pazdziernika o bankiecie w Cercle militaire z okazji 30-lecia procesu Szwarcbarda."

"Spodziewalem się, że i społeczenistwo żydowskie nie będzie wracało do tego niesławnego epizodu, w którym, niby w mikrokosmosie, skupiły się wszystkie odmiany podłości ludzkiej i plugastwa naszych czasów. Niczego tam nie brakło: ani współpracy między GPU i nacjonalistami żydowskimi, ani całkowitego przeinaczenia historii na potrzeby propagandy - historia, ruchu niepodległościowego ukrainskiego, napisana z tej okazji przez publicystów żydowskich, musiała być wzorem dla Stalina - ani buntu zorganizowanego przez polityków motlochu przeciw elicie społeczenstwa żydowskiego, która, właściwie nigdy już nie podniosła się z tej klęski." 

"Ponieważ organizacje żydowskie w USA nie dały się przestraszyć krzykaczom i odmowiły pomocy finansowej, całe koszty światowej propagandy antyukrainskiej opłacone były ze składek najbiedniejszej ludności żydowskiej w Polsce, doprowadzonej do stanu zbiorowej histerii przez politycznych przywódców, znajdujacych się wówczas w sojuszu z endekami i próbujących w ten sposób dosięgnąć Piłsudskiego. Dzienniki endeckie pisały o wyprawie kijowskiej, dzienniki żydowskie o zbrodniach Petlury. Chcąc zrozumieć sens tej imprezy, miałem przed procesem długa rozmowę z Grunbaumem, głównym organizatorem nagonki. Rozmowa ta utkwiła mi głęboko w pamięci. W swej histerii, demagogii i chorobliwym pociągu do krwi i przemocy, Hitler nie byl do nikogo tak podobny jak do Grunbauma, różniąc się odeń tylko rozmiarem srodków. Grunbaum i inni nazi żydowscy musieli nad kimś się znęcać, kogoś szarpać - w tym, jak Hitler, widzieli sens swego życia - i obrali sobie na ten cel ofiarę na miarę ich srodków, całkowicie bezbronną. Pamiętam też osłupienie Ukrainców na widok zorganizowanej przeciw sobie swiatowych rozmiarów nagonki. Paru z nich wróciło wówczas na Ukrainę, nie widząc dla swego kraju żadnej przyszłości poza symbiozą z Moskwą. Podobne refleksje musi budzić u nich dziś bankiet w Cercle militaire".

Czy nie uważasz że w tym przełomowym momencie naszego myślenia, o nas samych oraz o tych którzy razem z nami współtworzyli od XI wieku HISTORIĘ i KULTURĘ tego skrawka ziemi położonego w Centralnej Europie, winniśmy wreszcie siegnąć po te trzy listy napisane pół wieku temu przez Hostowca?

Czy nie uważasz, że Ci których Finkelstein (Rzeczpospolita) nazwał ostatnio "Przemysłem holokaust", a prostackie umysły nazywają disnaylandem... z lekkim sercem odeszliby wreszcie na zasłużoną emeryturę Historii, przekazując zebrane fundusze prawowitemu właścicielowi, Izraelowi, szczęśliwi że udało im się ocalić pamięć o jednym z największch okrócieństw, których dokonał wysoko ucywilizowany XX wiek, gdyby następcy wujka Sama i papci Churchila wraz z nami i wielu innymi przeszli do końca przez listę swych grzechów głównych?

Czy nie uważasz, że nasza KULTURA mówiąc PRZEPRSZAM! za nasze grzechy byłaby  jedoczesnie  PRZEPROSZONA, przez tych z którymi tyle wieków w kłótni i przyjaźni przetrwała, dając im schronienie przed czekającą ich zagładą, pamiętając jednocześnie o Tuwimie, Grydzewskim, Słonimskim, a nawet Chrystusie na Krzyżu, i wielu, wielu innych którzy ją twórczo współtworzyli, a nasz przemiły Adaś sięgający łapczywie po rządy  nad naszymi duszyczkami przestałby kontynuować swój wodewil w odcinkach "paryski pocałunek małpy"? 

Czy nie uważasz, że mając to wszystko za sobą moglibyśmy wreszcie z czystym sumieniem wznieść rzeżbę... SPRAWIEDLIWEGO ZYDA,  ku NASZEJ  i  ICH grzechów pamięci ?

Zastanawia mnie dlaczego do tego momentu, od pierwszej dyskusji po 1989 po obecne lamenty, licytujemy sie głównie na bicia w piersi i protesty. Czemu nikt nie zauważa jak bardzo wiele by wyjasnił nam Hostowiec? 

Może tu chodzi o to co Zygmunt Kubiak okresla: "Tak, moim zdaniem ta cenzura istnieje. Odczuwam, że w dzisiejszej demokratycznej strukturze społeczenstwa istnieje część tej społeczności i nie z jej winy - posttotalitarna. Prawie nie ma w Polsce czasopism, które, jeśliby na mnie "napadły", uczyniłyby to dlatego, że im się nie podoba to, co napisałem."

MAIL